Hayata küsmüş bir insanı
gözlerinden tanıyamazsınız, ya da yüzünden, veya konuşmasından ve mimiklerinden…
Akılsız değildir asla hayata küsmüş bir insan, özdeyişe rağmen onu ayaklarından
tanırsınız, aklı başında olmadığından değil fakat başına gelenler yüzünden.
İstemsizce ilerlemesi gereken ayakları artık isteksizce ilerlemeye başlamışsa,
bu bir insan hayata küsmüş demektir. “Hayat” denilen o “yolun ilerisinde bekleyen” artık ayakların ilgisini çekmemeye başlar ve
böylece yavaşlarlar. Belki hayata karşı soğukluk da büyüklerin dediği gibi ayaktan giriyordur ya da ayakları ruhumuz yönetiyordur. Bu cümleden sonra ruhun kalpte, beyinde ya da başka
yerlerde olduğunun bir önemi olduğunu düşünmeye başlarsanız eğer, vakit harcar ve asıl
noktayı gözlerden kaçırırsınız: ruh ayaktan doğru çıkmaya başlar.
Ayaklarınıza
iyi bakın.
